Toen je stilte stuurde
niets
is me liever
dan eenvoudig mooi
het bloemblauw
vers gescand
natuurlijk
in het licht
een meisje
drinkt in stilte woorden
denkt hem goddelijk lief
en ik
ik kan in stilte
niet meer denken
ik kan het denk ik niet
Verlangen
Kan het niet omschrijven
dat fijne gevoel
Ik weet ook niet
of iemand weet wat ik bedoel
Ik kreeg een intens gevoel van verlangen
toen ik keek naar de poten van m'n hond
die in het gras stond
Het gras nog nat van de regen,
d'r poten al warm van de zon
Ik kreeg een intens gevoel van verlangen
Een verlangen dat ik met haar poten lopen kon
Lopen door dat natte gras
Het lijkt me zo heerlijk, zo fijn
Om die poten te zijn
Ik kreeg een intens gevoel van verlangen
werd zo gelukkig van dat gevoel
IK HOU VAN DE NATUUR!
Weet je nu misschien wat ik bedoel?
Als je gaat
Als je gaat, neem me mee,
hou me dicht bij je hart.
Als je ziet, kijk ik mee,
bezwijk je blik niet voor mij.
Als je gaat, elke dag...
Nachten van een week,
maanden als een jaar.
Zeg het niet, kus me...
alleen in mijn slaap.
Maak me niet wakker,
ga, als je gaat en de pijnen,
vezacht mij en...
blijf alsjeblieft dan daar.
Als je gaat... Ga maar...
Een echte man
Het schrijven wil maar niet
en niks normaals dat uit mijn pen schiet.
Er is zoveel dat ik je vertellen wil,
maar niek komt eruit behalve...
een onhoorbaar klam gegil.
Ik wil geen beloftes maken,
die ik niet kan nakomen.
Ik wil geen verhalen vertellen,
die je toch niet kan geloven.
Ik, ik wil alleen zeggen,
dat ik om je geef
en weer blij kan zijn dat ik leef.
En ja, ik weet dat heb ik zelf in de hand,
maar met jou als toeschouwer aan de kant,
is dat weer een reden om te geven,
dat is liefde om voor te leven.
Ik weet geen andere manier
en geen andere weg,
hoe ik het zeggen kan, maar...
door jou, voel ik me weer een echte man!
Een noodkreet
Waarom ben ik niet als al die andere meiden,
Aardig, lief en mooi.
Eigenlijk wil ik er mijn hele leven aan wijden,
Maar ben dan bang dat ik het vergooi.
Toch wil ik niet zijn zoals ik nu ben,
Want nu ben ik lelijk.
Van binnen en van buiten.
Hoe moet ik mezelf nou veranderen.
Als ik naar mezelf kijk,
Kan ik niet naar mezelf fluiten,
Ik kan me dan niet uitten.
Wat moet ik doen??
Help me dan toch!
Want ik weet het niet meer,
en dat doet zo’n zeer.
Ik hou mezelf niet op de been,
Dat lukt me niet alleen.
Dus help me alsjeblieft.
Die akelige pijn
zo vaak wou ik schrijven,
maar nog nooit geprobeerd.
ik wou het laten wegdrijven,
maar weer geabsorbeerd.
ik kan het niet laten gaan,
die pijn van binnen door jou.
die ergens is ontstaan,
en kijk dan nou.
de pijn die werd erger,
speelde steeds meer met me gevoel,
en ook nog akeliger,
je weet wat ik bedoel.
mijn hart is nu van steen,
en het doet me niets,
als jij zegt dat je het meen,
